Bij de jonge, actieve patiënt met een natuurlijke, geleidelijke
slijtage van een licht of matig dysplastische heup kan de reurfacing techniek
een zeer mooie oplossing bieden, net als bij de jonge patiënten met een
klassieke artrose van de heup. De klassieke totale heupprothese heeft als belangrijke
probleem het verlies van bot dat optreedt bij het loskomen van de prothese delen.
De krachten, die normaal alleen via botstructuren overgezet worden, moeten nu
via een metalen implantaat verwerkt worden, deze combinatie van factoren kan
leiden tot een aanzienlijk verlies van bot rond de prothese delen.
Nieuwe technieken zijn uitgewerkt om het toch mogelijk te maken een prothese
te plaatsen bij jonge, actieve patiënten met een vroegtijdige artrose of
heupkopnecrose van de heup, rekening houdend met het feit dat het zeer waarschijnlijk
is dat in de toekomst een nieuwe ingreep aan de heup zal moeten uitgevoerd worden
gezien de jonge leeftijd.
Bij
de resurfacing techniek wordt de heupkop van de patiënt niet verwijderd,
zoals wel het geval is bij de klassieke totale heupprothese. Een beperkt deel
van de bol wordt afgefreesd (de beschadigde kraakbeenlaag) en die wordt, net
als de binnenzijde van de bekkenkom, bedekt met een bolvormige cup. Dit zorgt
voor het op elkaar aansluiten (articulatie) van een metalen bol in een metalen
schelp. De beperkende factor voor deze techniek bij de dysplasiepatiënt
is vaak de heupkom, de vormafwijking is zodanig dat er geen bolvormige holte
gecreëerd kan worden waar een cementloze cup, stevig en stabiel, in geplaatst
kan worden. Er bestaan speciale dysplasiecups, maar in twijfelgevallen lijkt
het beter om een totale heupprothese te plaatsen.
Deze ingreep is eigenlijk dus een heupsparende en tijdwinnende ingreep. Van
iedere prothese, hoe correct ook geplaatst, weten we dat ze onderhevig aan heel
sterke krachten, ooit zal loskomen.
Doordat de nieuwe heupkop in grootte zeer dicht bij de originele grootte van
de heupkop komt is de prothese zeer stabiel en de kans op een luxatie minimaal.
Een hogere graad van activiteit is ook toegestaan in vergelijking met de klassieke
totale heupprothese patiënten, zeker voor die sporten en activiteiten waar
een normale beweeglijkheid noodzakelijk is.
Afgaande op de diverse studies over de McMinn prothese, de grondlegger van de
nieuwe generatie resurfacing protheses, (met 89 tot 99% overleving van de prothese
op 7 jaar en in meer dan 80% van de gevallen een uitstekend klinisch resultaat)
schatten we de levenduur in op 15 tot 20 jaar.
Natuurlijk moeten we ook bij de resurfacing prothese rekening houden met het
feit dat geen enkele prothese eeuwig meegaat, er komt dus ooit een tijd dat
de prothese delen zullen loskomen: op dat ogenblik kan de prothese eenvoudig
vervangen worden door een klassieke totale heupprothese.
hoe zit het met de metaal ionen
De moderne “metaal op metaal” heupprotheses zijn gemaakt uit een
legering van voornamelijk kobalt en chroom. Deze kobalt-chroom legeringen zijn
extreem hard, niet onderhevig aan corrosie en kunnen afgewerkt worden tot een
zeer glad oppervlak. Bovendien heeft deze legering de gunstige eigenschap dat
ze 'zelfpolierend' werkt. Dit betekent dat kleine defecten in het gladde oppervlak
met verloop van tijd uitgevlakt en weggewerkt worden in plaats van groter en
dieper te worden. Het eigen gewrichtsvocht legt een hele kleine vochtlaag over
de delen, een soort 'smering' dus die de beweging van de delen ten opzichte
van elkaar nog vlotter en soepeler laat verlopen. Ondanks de smering en de zeer
harde en gladde metaal lagen komer er toch hele kleine metaaldeeltjes los, die
zich vervolgens verspreiden in het lichaam.
Een zo goed mogelijke combinatie van de vorm van de cup en de kop van de heup
is zeer gunstig om de slijtage tegen te gaan. Omdat de industriële productie
van de metaal op metaal heupen vroeger niet kon instaan voor een continue en
perfecte pasvorm combinatie tussen beide componenten, ontstond er een zeer hoge
slijtage en vroegtijdige loskomen va de prothese delen. Tegenwoordig is de technologie
dusdanig ontwikkeld en vebeterd dat de pasvormen van cup en heupkop nu wel steeds
te reproduceren zijn zodat steeds een ideale overeenkomst is tussen de twee
componenten en dus een veel lagere slijtage.
Kobalt is een essentieel element in het lichaam, een onderdeel van vitamine
B-12, dat betrokken is in de productie van rode bloedcellen. Het komt voor in
vis, oesters, bier, koffie, thee. Studies hebben aangetoond dat een te grote
inname van kobalt snel door de normale nierfunctie verwerkt en uitgeschakeld
wordt.
Chroom is een essentieel metaal in het lichaam, het werkt in op de omzetting
van suikers en vetten in energie. Het komt veel voor in groenten, paddestoelen,
gist, lever. Het chroom kan onder twee oxidatievormen voorkomen, één
ervan de Cr(VI) is voor de orthopeden van belang want van deze vorm wordt vermoed
dat deze mogelijk kankerverwekkend is.
Een aantal studies is dan ook uitgevoerd om dit verder te onderzoeken. Het internationale
instituut voor Kanker onderzoek en Tharani hebben een uitgebreide studie verricht,
aan de hand waarvan besloten kan worden dat er geen verhoogd risico op het ontwikkelen
van kanker is bij patiënten met een 'metaal op metaal' heupprothese. Ook
Visuri vond in zijn studie geen verschil in frequentie van kanker bij patiënten
met een klassieke heupprothese en zij die een 'metaal op metaal' prothese hebben..
Als conclusie kunnen we stellen dat bij een vroegtijdige diagnose en een
goede keuze uit de diverse behandelingsmethoden, een gunstige behandeling
plaats kan vinden voor heupdysplasiepatiënten. Iedere optie heeft zijn
voor en nadelen, een grondig gesprek met de huisarts en de behandelende orthopedisch
chirurg is dan ook meer dan ooit zinvol en noodzakelijk. Een goede voorbereiding
en een goed contact met het hele team, huisarts, chirurg, fysiotherapeut en
familie is van groot belang voor het slagen van de operatie en het uiteindelijke
resultaat.
beeldmateriaal (video)
Heup.info heeft toestemming gekregen van Chirurgenwerk om te linken naar
een uitzending waarin zij laten zien hoe hip resurfacing in zijn werk gaat.
Je kunt zien hoe een HR-prothese wordt gemaakt, maar ook beelden van de operatie
zelf. Volg deze
link en kies onder aflevering 6 voor Resurfacing System - Heupoperatie.
Met speciale dank aan Chirurgenwerk. Het betreft hier de ReCap prothese.
Bij
de resurfacing techniek wordt de heupkop van de patiënt niet verwijderd,
zoals wel het geval is bij de klassieke totale heupprothese. Een beperkt deel
van de bol wordt afgefreesd (de beschadigde kraakbeenlaag) en die wordt, net
als de binnenzijde van de bekkenkom, bedekt met een bolvormige cup. Dit zorgt
voor het op elkaar aansluiten (articulatie) van een metalen bol in een metalen
schelp. De beperkende factor voor deze techniek bij de dysplasiepatiënt
is vaak de heupkom, de vormafwijking is zodanig dat er geen bolvormige holte
gecreëerd kan worden waar een cementloze cup, stevig en stabiel, in geplaatst
kan worden. Er bestaan speciale dysplasiecups, maar in twijfelgevallen lijkt
het beter om een totale heupprothese te plaatsen.
